Here we go again

یکم مونده بود که سیصد روز بشه که سیگار نکشیدم. فکر میکنم که لبه پرتگاه نابودی بودم که بالاخره شروع کردم به بهبود. حتی اگه این راه برای کاهش مصرف الکل از بازگشت به سیگار بگذره. حالا دارم الکل رو کنترل میکنم و کارای عقب موندهم رو طی دو هفته مرخصی که سالهاست نگرفتم پیش میبرم. حوصله نوشتن ندارم. تصمیم به رفتن از این خاک، بی حسیم نسبت به این خاک، به وطن، کلی دردسر که دارم سعی میکنم قبل از نابودی کنترلشون کنم، تلقین یا واقعیت بینفسی به خاطر سیگار و ترس از این که آیا میتونم با قدرت ادامه بدم یا نه، اینا خلاصه منِ این روزان. همین.